آخرین اخبار

کد خبر ۵۱۶۹۹۹ انتشار : ۳۰ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۰۹

وطن هتل نیست که!!!

به‌عنوان یک ایرانی و یک انسان آزاده وقتی این رفتارها را می‌بینم جز گریه چیزی سراغم نمی‌آید، دلم می‌گیرد، سرم گیج می‌رود و نمی‌دانم این درد را باید به چه کسی بگویم.

به گزارش ذاکرنیوز، چند سال پیش در ضمن یادداشتی که از یکی از نویسندگان عرب می‌خواندم به جمله‌ای برخوردم که همچنان در ذهنم است و این روزها بیشتر و بیشتر همه روحم را تکان می‌دهد، روحی که در بند وطن است، وطنی که این روزها عده‌ای مانند کفتار و اختاپوس به جانش افتاده‌اند و به هر شکل ممکن می‌خواهند شیره‌اش را تا آخرین قطره چلانده و از آن خود کنند. آن سخن نغز عربی این بود: «الوطن ليس فندقاً نغادره حين تسوء الخدمه» حالا وضعیت این روزها ایرانِ عزیزتر از جان است، عده‌ای پس از سال‌ها بهره بردن از آن، در روزهای تنگ دارند رهایش می‌کنند و به این کشور و آن کشور می‌روند تا به زعم خودشان آینده فرزندان‌شان تباه نشود و زندگی آرامی داشته باشند.
ایرانِ ما نه این روزها، بلکه بیش از 250 سال است که دچار فشار و جنگ و تحریم است و در این 250 سال نیز ملتی که باید یک کشور و تاریخ را بسازند، به هر دلیلی از این آب و خاک رخت بر بسته و به کشورهای دیگر می‌روند.

زمانی فرار مغزها را داشتیم و در این مورد به بسیاری از آنها حق می‌دادم که بروند، چرا که بسیاری از دوستان خودم بودند که اصلا شرایط ماندن و کار برایشان در کشور فراهم نبود، آنها ناچار بودند که بروند. اما چه باید کرد از آنهایی که بدون آنکه ذره‌ای بتوانند به بشریت خدمت کنند از این کشور رفته و یا در حال فرار هستند.

این‌ها همان جماعتی هستند که پدرشان صدقه سری همین انقلاب کاره‌ای شد، پستی گرفت، به‌جایی رسید، از گدایی به مال و مکنت رسید و خودشان شدند آقازاده.

 علاوه بر این آقازاده‌ها که هر یک از ما چند نفری‌شان را می‌شناسیم، برخی دیگر نیز از صدقه سری همین اقتصاد خراب از خرسواری به پورشه‌سواری رسیدند، این‌ها همان کسانی هستند که برعکس بیشترین ضربه را به این کشور زده و همیشه هم طلبکارند.  این جماعت آقازاده و تازه به‌دوران رسیده در طول این 40 سال بهترین خودروها را سوار و بهترین خانه‌ها و ویلاها را ساکن بوده‌اند، نیمی از کشورهای جهان را با پولی که از گرده همین ملت بدبخت درآوردند، رفته و حالا هم می‌خواهند آنجا زندگی کنند. این روزها بسیاری را در اطرافم می‌بینم که می‌گوید می‌خواهد از این کشور برود، هر چه فکر می‌کنم پس چه کسی باید از این کشور دفاع کند، باز هم نگاهی به خودم و امثال خودم می‌کنم که دندمان نرم، این فقط کار خود ماست و بس. همان جماعتی که هشت سال جنگیدند و کشته شدند، بازمانده‌هایشان هنوز هم هستند که برای این وطن تن‌شان به ترکش خمپاره و توپ پاره‌پاره و به رگبار گلوله سوراخ سوراخ شود.

 این روزها کسانی را می‌بینم که عزم فرار از کشور کرده‌اند که تا توانسته‌اند دزیده‌اند، از رانت بهره گرفته و ارزهایی را که باید صرف توسعه زیرساخت‌های کشور می‌شد، صرف خرید خانه و ویلا و زمین در کشورهای دیگر کردند. البته بخش عمده‌ای از این مشکل بر گردن حاکمیت و دولت‌ها است که اقتصادی را شکل داده‌اند که از اساس مریض و فسادآور است. در این اقتصاد مریض و فاسد، شما سالم‌ترین فرد را هم به کار بگمارید خود به خود فاسد می‌شود و اگر نخواهد مفسده‌ای بر پا کند، سیستم به شکل خودکار او را حذف می‌کند. این روزها، هتل ایران دیگر چیزی برای خوشگذران‌ها ندارد که عرضه کند و ای کاش یکی در این حکومت این را می‌فهمید که اوضاع از چه قرار است، البته گوش شنوا کو!!

 در آخر؛ این روزها دارند با مفسدان اقتصادی مقابله می‌کنند و آنگونه که گفته‌اند 100 نفر را هم گرفته و زندانی کرده‌اند، اما هر چه فکر می‌کنم، این فقط تیشه به ریشه زدن است.

سال 1356 رژیم پهلوی هم آمد و برای راضی کردن مردم کلی از مسوولان و مقامات اقتصادی، سیاسی و حتی نزدیکان رژیم را گرفت و زندانی کرد، نخست‌وزیر را هم زندانی کرد اما آیا افاقه کرد؟ متاسفانه مسیر را اشتباهی می‌رویم، شما نه 100 نفر، هزاران نفر را هم بگیرد، سیستم اقتصادی فسادآور است و باید آن را اصلاح کرد. تا زمانی که سیستم اقتصادی کشور سالم نشود، شفاف نباشد و مشخص نگردد که کی از کجا می‌آورد و کجا خرج می‌کند، اوضاع بر همین منوال خواهد بود.

در کشورهای توسعه یافته، همه چیز روشن و مشخص است، اما در کشور ما، طرف شب می‌خوابد صبح فقیر شده یا شب می‌خوابد و صبح زمینش 100 برابر ارزش پیدا کرده است، با این روش به هیچ جا نمی‌رسیم.

سامانه پیامک : 30008830303000پست الکترونیک: info@zakernews.ir
برچسب ها : ایرانی
اخبار مرتبط :