آخرین اخبار

کد خبر ۵۱۵۷۰۴ انتشار : ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۰۷

توطئه‌ی رو در رو قرار دادن نیروهای اطلاعاتی امنیتی با توده مردم!

سال های ۹۲ تا ۹۵ به سالهای مذاکره و شادی های القاء شده پس از هر مرحله از مذاکرات تبدیل شده بود. تیم مذاکراتی هر بار در مذاکرات شکست می خورد لیکن برای تبلیغات سیاسی خود به دروغ به مردم القای پیروزی می کرد.

به گزارش سرویس سیاسی ذاکرنیوز، خوشبینی روحانی به مذاکره با آمریکا و اروپا، مبنای ورود وی به عرصه انتخابات سال ۱۳۹۲ بوده است. برخی از مدیران بانک های خصوصی کشور در سخنان خود پیش از انتخابات ۹۲ گفته بودند چنانچه حسن روحانی رئیس جمهور ایران شود، برای بازپرداخت وام های میلیاردی چند سال استمهال به بدهکاران خواهند داد.

حسن روحانی نیز در گفتگوهای پیش از انتخاباتی خود، فضای ترسیم کرده بود که وضعیت کشور در آستانه جنگ است و چاره ای جز توافق و دادن امتیاز به آمریکا و غرب وجود ندارد و با این فرضیه وارد گود انتخابات شد و گفت اگر ما نیاییم، جلیلی ایران را به جنگ خواهد کشاند و اقتصاد ملی را نابود خواهد کرد.
  فضای سال های ۹۰ تا ۹۲ متاسفانه ادعاهای بی اساس آقای حسن روحانی را برای مردم باور پذیر کرده بود. در انتخابات ۹۲ سعید جلیلی با شعار  مقاومت رمز پیشرفت پا به میدان رقابت نهاد در حالی که روحانی با رونمایی از کلیدتدبیر و امید مذاکره با دشمن را راه نجات اقتصاد ایران معرفی می کرد.

سال های ۹۲ تا ۹۵ به سالهای مذاکره و شادی های القاء شده پس از هر مرحله از مذاکرات تبدیل شده بود. تیم مذاکراتی هر بار در مذاکرات شکست می خورد لیکن برای تبلیغات سیاسی خود به دروغ به مردم القای پیروزی می کرد.

روزنامه های زنجیره ای حامی دولت نیز با تیترهای درشت و دروغین این فضا را تشدید می کردند. بخشی از مردمی که به آقای روحانی در سال ۹۲رای داده بودند نیز به دلیل اعتماد به سخنان تیم مذاکره و یا برای القاء پیروزی محقق نشده به سایر مردم، کارناوال های عجیب شادی در خیابان ها راه می انداختند و هر دلار را با هزار تومان در دست می گرفتند و شادی می کردند!! در آن زمان به مجموعه روحانیت، حزب اللهی ها، نیروهایانقلابی، سپاه، بسیج و رسانه‌ های انقلابی که با فریب و القاء دروغین دولت و تیم مذاکره مخالفت می کردند می گفتند  دلواپسان. روحانی و یارانش نیز هر از چند گاه به ایشان فحش می دادند:
به درک
به جهنم
ترسوها
بی سوادها
بی شناسنامه ها
حسودها
افراطی ها
کاسب تحریم ها
دنیا ندیده ها
بیکارها
متوهم ها
تخریب گرها
عقب مانده ها
عصر حجری ها
هوچی بازها
کودک ها

 این داستان تا انتخابات ۹۶ ادامه داشت تا جایی که روحانی در مناظره آخر و بعد از آنکه چند تهمت زشت و بی پاسخ را به آیت الله رئیسی نسبت داد و موضوع لوله را علیه آقای قالیباف مطرح کرد گفت: "مردم من همانطور که تحریم های هسته ای را برداشتم، تحریم های غیرهسته ای را هم بر خواهم داشت"

اما از خرداد ۹۶ تا دی ۹۶ فقط ۸ ماه زمان بود تا پوچ بودن تمام القاهای ۵ ساله دولت کلید و حسن روحانی رو شود. ترامپ رئیس جمهور شد و گفت برجام را پاره می کند. قیمت ها رو به تصاعد گذاشت.

دلار شد ۵۰۰۰ تومان. سلبریتی هایی که قرار بود تا ۱۴۰۰ با روحانی باشند از دی ۱۳۹۶ او را رها کردند و...
روحانی گفت آدرس غلط ندهید و مشکل مردم اقتصادی نیست و مردم خواهان آزادی بیان هستند. حسام الدین آشنا هم کلیپ ساخت و شعارهای علیه اصل نظام و مقام معظم رهبری را برجسته کرد.

  ناجا، سپاه، وزارت اطلاعات و بسیج، آشوب های دیماه۹۶ را مدیریت کردند و تمام شد.

دولت به وضع سابق ادامه داد. دلار شد ۹۰۰۰ تومان و روحانی به توچال رفت یا عکس توچال رفتنش را در روز اعتصاب بازار بوسیله واعظی منتشر کرد.

 تیرماه ۹۷ نیز ناجا، سپاه، وزارت اطلاعات و بسیج سپر بلای دولت شدند و فحش و کتک کف خیابان را خوردند اما دولت بکار خود ادامه داد.

در مردادماه دلار شد ۱۲۰۰۰تومان و سکه ۵ میلیون  و باز هم آتش و اغتشاش فرصت طلبان و باز هم ناجا و سپاه و وزارت اطلاعات و بسیجی که در مقابل آشوبگران از خود جانفشانی نشان می دهند!

شعارهای آشوبگران را ببینید!
کدام علیه دولت است؟
کدام علیه تیم مذاکرات است؟
کدام علیه خوشبینی به برجام است؟
کدام علیه شادی های پیروزمندانه پس از مذاکرات است؟

 از طرفی خواسته های واقعی مردم را ببینید؟
کدام برای آزادی بیان است؟
کدام علیه دین و منافع ملی است؟
آیا مطالبات مردم اقتصادی نیست؟
عمل به وعده های ۵ ساله دولت کلید نیست؟
حمایت از کارگر و تولید ملی نیست؟

  امروز دولت روحانی در حال ارائه آدرس غلط است. امروز پیاده نظام کانال های معارضی که در انتخابات ۹۶ با ستاد های لویزان هماهنگ بودند، تمام شعارهایشان علیه همان هاست که لیست فحش نامه روحانی و یارانش را در بالا آورده ایم. امروز عمله خیابانی فتنه و رقص منافقین خود مدعی وضع موجود است. اما چه کسی باید مقابل آنها فحش و شعار بشنود؟ همان دلواپسان
چه کسی باید مقابل اعتراض واقعی مردم بایستد؟ همان نیروهای امنیتی
  چرا شعارها و تجمعات را به سمت مسئولان اقتصادی و تیم مذاکراتی نمی برند؟ نیروهای اطلاعاتی امنیتی کجای قصه اقتصادی و مذاکراتی نقش داشتند و مقصرند که امروز باید کف خیابان پاسخگو باشند؟

سامانه پیامک : 30008830303000پست الکترونیک: info@zakernews.ir