کد خبر ۵۱۰۹۵۷ انتشار : ۲۶ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۴۱
روز‌ شمار تاریخ

قطع روابط ایران و فرانسه

امروز 26 تیر 1397 خورشیدی برابر با 4 ذی القعده 1439 هجری و 17 جولای 2018 میلادی است. رویدادهای مانند قطع رابطه ایران و فرانسه به علت حمایت فرانسه از عراق در جنگ تحمیلی و شروع به کار اولین دروه شورای نگهبان به وقوع پیوست.

به گزارش ذاکرنیوز، امروز 26 تیر 1397 خورشیدی برابر با 4 ذی القعده 1439 هجری و 17 جولای 2018 میلادی است. رویدادهای زیر به وقوع پیوست.

*شروع به کار اولین دوره شورای نگهبان (1359 ش)

به موجب اصل نود و یکم قانون اساسی و به منظور پاسداری از احکام اسلام و قانون اساسی از نظر عدم مغایرتِ مصوبات مجلس شورای اسلامی با آن‏ها، شورایی به نام شورای نگهبان تشکیل می‌‏شود.

در این شورا، شش فقیه عادل و آگاه به مقتضیات زمان و مسائل روز، منتخب از جانب رهبر انقلاب و شش حقوق‏دان مسلمان که به وسیله قوه قضاییه به مجلس معرفی شده و با رای مجلس انتخاب می‏‌گردند، عضویت دارند. مهم‏ترین وظیفه شورای نگهبان عبارتند از: تشخیص عدم مغایرت مصوبات مجلس شورای اسلامی با احکام اسلامی و قانون اساسی، تفسیر قانون اساسی و نظارت بر انتخابات بر این اساس. اولین دوره شورای نگهبان پس از انتخاب حقوقدانان این شورا توسط مجلس شورای اسلامی و تکمیل اعضا، در بیست و ششم تیرماه 1359ش شکل گرفت و کار خود را آغاز کرد.

*قطع روابط سیاسی فرانسه با ایران در جریان جنگ تحمیلی (1366 ش)

دولت فرانسه از ابتدای شروع جنگ، حمایت وسیع و همه ‏جانبه‌‏ای از عراق به عمل آورد و در طول جنگ، این حمایت، ابعاد وسیع‏تری یافت. فرانسه با در اختیار گذاشتن تسلیحات پیشرفته‌‏ای چون هواپیماهای «سوپر اتانداردْ» و هلی‏کوپترهای «سوپرفرلون» مجهز به موشک‏‌های اگزوسه به عراق، باعث برتری مسلم عراق برای حمله به کشتی‏‌های ایران شد.

دولت عراق با استفاده از این هواپیماها و هلی‏کوپترها، از سال 1363 جنگ نفتکش‌‏ها را با شدت و گسترش بیشتری از سر گرفت و طی سال‏‌های جنگ، صدها کشتی را با استفاده از همین تسلیحات، مورد هدف قرار داد.

در سال‏‌های 1364-65، فرانسه حدود پنج میلیارد دلار وام دیگر در اختیار بغداد گذاشت و به این ترتیب به بزرگترین شریک اروپایی عراق تبدیل شد. همزمان با این اقدامات، پاریس همواره از پرداخت بدهی یک میلیارد دلاری خود به ایران طفره می‏‌رفت. سیاست‏‌های غیر دوستانه فرانسه در دوران جنگ نسبت به جمهوری اسلامی ایران همچنان ادامه داشت تا سرانجام در 26 تیر 1366 برابر با هفدهم ژوئیه 1987، به طور یک‌‏جانبه، روابط سیاسی خود را با جمهوری اسلامی ایران قطع کرد.

*درگذشت میرزا محمد حسن سیفی قزوینی معروف به عماد الکتاب(1315ش)

« محمد حسین سیفی قزوینی» مشهور به « عماد الکتاب » در سال 1240 شمسی در شهر هنرخیز قزوین به دنیا آمد. پدرش « میرزا محمد قزوینی » شغل قباله نویسی داشت و مادرش از سادات سیفی قزوینی بود، به همین خاطر نام خانوادگی خود را سیفی برگزید.

در هشت سالگی به مکتب رفت و بخاطر علاقمندی به هنر خوشنویسی مدتی نزد « میرزا محمد علی خوشنویس قزوینی » به فراگیری خط پرداخت. عماد الکتاب در حالی که در سن چهارده سالگی در بادکویه برای تاجری کاری می کرد پدرش را از دست داد و یکسال بعد که به خانه مراجعت کرد از مرگ پدر آگاه شد.

وی در سن شانزده سالگی با پای پیاده عازم عتبات عالیه شد و سه سال در کاظمین اقامت کرد. در آنجا به سختی ،معیشت خود را با نوشتن تامین می‌کرد و تنگدستی او به قدری بود که توان سفر به کربلا را نداشت.

در این موقع با مجتهد معروف، « سید محمد باقر حجت الاسلام » آشنا شد و به همراه وی عازم کربلا شد. مدت پنج سال در کربلا و نجف اقامت کرد. «عماد الکتاب » در مدت اقامت هشت ساله خود در عراق، ضمن آموختن علوم قدیمه و عربی، به طور مداوم تمرین خط می‌کرد و پیوسته می‌نوشت.

در این دوران برای علمای بزرگ کربلا و نجف مطالب فراوانی نوشت؛ از جمله یک دوره فقه « آقا سید علی بحر العلوم » را کتابت کرد و به واسطه این کار افتخار درک ملاقات «میرزای شیرازی»،«آیت الله مازندرانی» و «آیت الله رشتی » را یافت. بعد از هشت سال غربت و تنگدستی به کمک یکی از محترمین تهران عازم ایران شد و پس از دو سال اقامت در تهران ازدواج کرد و به مدت چهار ماه در مشهد، خط نسخ خود را به کمال رساند و راهی تهران شد؛ وی در آن زمان بیست و چهار سال داشت.

« عماد الکتاب » برای گذراندن معاش و تامین هزینه زندگی در سال 1271 شمسی در خیابان ناصریه (ناصر خسرو فعلی) یک آموزشگاه خوشنویسی به نام « دارالکتابه » دایر کرد و به تعلیم اطفال و کتابت همت گماشت.

این سال مصادف با آخرین سال سلطنت ناصر الدین شاه قاجار بود ترقیات مهم و پیشرفت های «عماد الکتاب» از اوایل سلطنت مظفر الدین شاه آغاز شد. او بنا به خواست شاه به مدت سه سال به کتابت شاهنامه پرداخت و پس از اتمام آن بود که از طرف شاه ملقب به « عماد الکتاب» شد.

با ملقب شدن با این نام بود که در مدرسه افتتاحیه که چهار صد دانش آموز داشت به معلمی بر گزیده شد. از آنجا که علاقه ی زیادی به خط نستعلیق داشت از روی نوشته های «میرزا رضا کلهر» برجسته‌ترین خوشنویس زمان ، مشق و تمرین فراوان می کرد . عماد الکتاب در سال 1282 شمسی، توانست رسم المشقی را ترتیب دهد و آن را در یکی از شهرهای روسیه به چاپ رساند. او در سال 1275 شمسی از کاتبین وزارت انطباعات شد. « عماد الکتاب » در هنگام انقلاب مشروطه به جرگه آزادیخواهان پیوست و مردم را با مفاسد استبداد و محاسن آزادی اشنا و آنها را به آزادی‌خواهی ترغیب و تشویق می کرد؛ به همین خاطر صدمات فراوانی متحمل شد. در دوره استبداد صغیر که محمد علی شاه مجلس را به توپ بست و آزادیخواهان را به خاک و خون کشید، « عماد الکتاب » نیز بخاطر داشتن افکار آزادیخواهی از این آسیب درآمان نماند و متواری به کوه و بیابان شد و چهار ماه پنهانی زندگی کرد.

*رویدادهای مهم این روز در تقویم هجری ( 4 ذی القعده 1439 )

**درگذشت «عطاملک جوینی» سیاست‏مدار و مورخ شهیر ایرانی(681 ق)

ابوالمظفَّر عطامَلِک علاءالدین بن بهاءالدین محمد بن محمد جُوینی در سال 623 ق در جوین از توابع خراسان متولد شد. پس از خاتمه‏ تحصیل وارد کارهای دیوانی شد، زیرا پدر و برادر وی از دیوانیان بودند. وی پیش از حمله‏ هلاکوخان به ایران، سفرهایى به مغولستان کرد. در سال 657 ق، هلاکوخان پس از فتح بغداد، حکومت عراق را به عطاملک واگذاشت و او تا سال 680 در این شغل باقی بود.

با حضور عطاملک جوینی در دستگاه اداری مغولان، اقدامات بی‏رحمانه‏ آنان علیه مردم تا حدودی کاهش یافت و از تباه شدن آثار فرهنگی ایران تا اندازه‏ای جلوگیری به عمل آمد. او 24 سال، اداره‏ عراق را به عهده داشت اما دشمنانش به تدریج، خان مغول را به او بدبین کردند.

بدین ترتیب اقتدار عطاملک تدریجاً افول کرد و خان مغول بر او چندان سخت گرفت که در اثر این فشارها وفات یافت. عطاملک جوینی مؤلف تاریخ معروف جهانگشای فارسی است که شامل تاریخ چنگیز خان و هلاکوخان مغول و شرح جنایات آنان می‌‏باشد. از آثار خیریه‏ جوینی احداث نهر نجف است. او در آن سرزمین مقدس، نهری حفر کرده و با صرف هزینه‏ای فراوان، آبِ رودِ فرات را به حوالی نجف اشرف جاری نمود. وفات جوینی را در سال 681 ق نوشته‌‏اند.

**رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی ( 17 جولای 2018 )

*وقوع دومین کودتای حزب بعث عراق به فرماندهی "احمدحسن البکر" (1968م)

پس از روی کار آمدن ژنرال عبدالرحمن محمد عارف در عراق در سال 1966م وی برای آرام کردن شورش کُردهای شمال این کشور، مذاکراتی با آنان به انجام رساند و سرانجام در همان سال، تسهیلات ویژه‏ای را برای کردهای عراق در نظر گرفت.

این عمل که عقب‏ نشینی آشکار عارف در برابر کردهای شورشی بود، توانست موقتاً آرامش را در تمام نواحی کردنشین شمال عراق ایجاد کند. با این حال، عارف به خاطر امتیازاتی که در طرح خود به شورشیان کُرد داده بود، به شدت موجبات خشم حزب بعث عراق را که بزرگ‏ترین تشکیلات سیاسی این کشور محسوب می‏‌شد فراهم آورد.

به همین سبب دو سال بعد در هفدهم ژوئیه 1968م، ژنرال احمد حسن البکر معاون رئیس جمهور عراق، کودتایى برضد دولت عبدالرحمن عارف را فرماندهی کرد و با این کودتا، عبدالرحمن عارف، رئیس جمهور عراق از کار برکنار گردید.

عارف که در طول حکومت خود، همواره مورد خشم و غضب حزب بعث بود، پس از کودتا از کلیه مناصب خود برکنار و به ترکیه تبعید شد. این کودتای نظامی سرآغاز حکومت استبدادی حزب بعث بر عراق بود که 35 سال بر تمامی جان و مال مردم این کشور، استیلا یافت. این کودتا در حالی انجام شد که عبدالرحمن خودْ عضو حزب بعث بود ولی رهبران حزب خواستار افراط بیشتری در کارها بودند. پس از کودتا، احمد حسن البکر، رهبر کودتاچیان، توسط شورایی به نام شورای انقلاب، قدرت را به دست گرفت و اختناق و سرکوب شدیدی در کشور ایجاد نمود.

*کودتای "داودخان" علیه "ظاهر شاه" در افغانستان و اعلام رژیم جمهوری در این کشور (1973م)

محمد داودخان که داماد ظاهر شاه، پادشاه افغانستان بود. وی از سال‏های جوانی کسب قدرت بیشتر را مدّنظر داشت. از این‏ رو پس از تماس‌‏های مکرر با رهبران مسکو، موفق شد که به نخست ‏وزیری دست یابد و پیروزی بزرگی را نصیب شوروی نماید.

در دوره زمام‏داری داود، سیاست، ارتش و نظام اجتماعی کشور زیر نفوذ و سلطه روس‌‏ها قرار گرفت. در این زمان و با سفر مقامات روسی، سیل سلاح‏‌های روسی به کابل سرازیر شد و کشور مسلمان افغانستان را به سمت کمونیسم سوق داد.

میزان معاهداتی که در دوران نخست‏ وزیری ده ساله داود میان کابل و مسکو به امضا رسید، بیش از مجموع معاهداتی بود که در تاریخ افغانستان تا قبل از او میان دو کشور امضا شده بود. ظاهر شاه که از قدرت گرفتن سریع داود در افغانستان می‏‌هراسید، درنهایت، وی را در هفتم مارس 1963م از کار برکنار کرد.

بدین ترتیب پس از ده سال حکومت، داود یک دوره ده ساله انزوا و خانه‏ نشینی را آغاز نمود. در طول این مدت، چندین دولت بر کابل حکومت کردند اما سرانجام روس‏ها داود را به سایرین ترجیح دادند و زمینه‏‌های کودتای وی را علیه ظاهرشاه فراهم آوردند.

از این‏رو، در 16 ژوئیه 1973م زمانی که ظاهر شاه در جریان یک سفر، عازم رُم شده بود، داودخان کودتا کرد و هنوز ظاهر شاه باز نگشته بود که پایان حکومت شاهنشاهی و آغاز حکومت جمهوری را اعلام نمود.

پس از این کودتا، ظاهر شاه نه تنها هیچ موضع منفی علیه داماد و پسرعموی خود اتخاذ نکرد، بلکه وی را مورد تایید نیز قرار داد. در طی حکومت پنج ساله داودخان بر افغانستان، بیشترین سرمایه‏‌های اقتصادی ملت افغانستان توسط روس‏ها به تاراج رفت و زمینه دخالت و حضور هرچه بیشتر روس‏ها در این کشور فراهم آمد.

با این حال محمد داود در سال‌‏های آخر ریاست جمهوری خود، از منافع یک جانبه روسیه در روابط با افغانستان گلایه ‏مند شد. به همین دلیل به غرب تمایل پیدا کرد و تلاش نمود روابط خود را با غرب توسعه دهد. این مسئله، مقدمه‌‏ای شد تا در روز بیست و هفتم آوریل 1978م کودتایی علیه داودخان با حمایت روس‏‌ها صورت پذیرد و با قتل داود، مهره دیگری با نام نورمحمد ترکی، به عنوان نخستین رئیس جمهور کمونیست افغانستان، قدرت را به دست گیرد.

منبع : فارس
سامانه پیامک : 30008830303000پست الکترونیک: info@zakernews.ir