آخرین اخبار

کد خبر ۴۵۴۱۶۰ انتشار : ۱۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۰۰:۲۴

حال و روز دختری که مادرش قاتل زنجیره ای است!

مینا هرگز پایش را از زندان بیرون نگذاشته، حتی برای مدتی کوتاه. او هرگز تلویزیون ندیده و نمی داند دنیای بیرون از دیوارهای زندان به چه شکل هست.

فرادید| جلال آباد، افغانستان- مینا در زندان آبله مرغان، سرخک و اوریون گرفت. حالا یازده سال دارد و تمام زندگانی اش را در زندان سپری کرده هست.

به گزارش فرادید به نقل از نیویورک تایمز، این دختر هرگز مرتکب گناه نشده، اما مادرش "شیرین گول" این دختر هرگز مرتکب گناه نشده، اما مادرش "شیرین گول" یک قاتل زنجیره ای هست که به حبس ابد محکوم شده هست. برپایه مقررات زندان های افغانستان توان دارد تا 18 سالگی دخترش را نزد خودش نگاه دارد.

مینا هرگز پایش را از زندان بیرون نگذاشته، حتی برای مدتی کوتاه. او هرگز تلویزیون ندیده و نمی داند دنیای بیرون از دیوارهای زندان به چه شکل هست.

شرایط مینا دردناک هست، اما صرفا مورد نیست. او در زندان زنانِ ولایت ننگرهار صرفا یکی از 36 کودکی هست که با مادرهایشان محبوس شده اند. در این زندان 42 زن به سر می برند. اما هیچکدام از این کودکان به اندازه مینا در زندان نبوده؛ دوران محکومیت های دیگر مادران محبوس کوتاه تر هست.

محبوس کردن بچه های کوچک بهمراه مادرهایشان در افغانستان مرسوم و رایج هست. حامی های حقوق کودکان برآورد می زدند که صدها کودک در افغانستان محبوس می باشند و صرفا گناه آنان داشتن مادران خلاف کار هست.

زندان، تمام دنیای دختر یازده ساله

"شیرین گول" و دخترش "مینا"


یتیم مسکن هایی وجود دارد که از کودکان خانم ها محبوس نگهدارى می کند، اما خانم ها لازم هست برای جدایی از فرزندانشان رضایت دهند.

در زندانِ مینا، سلول های خانم ها دورتادور یک حیاط بزرگ و پر از درختان توت قرار دارند.

یکی از سلول های زندان کلاس درس هست. مینا در یازده سالگی جدید کلاس دوم هست.

مینا روبرویم جلسه و یک کیسه پلاستیکی زرد را زیر شالش محکم نگاه داشته بود: " مینا روبرویم جلسه و یک کیسه پلاستیکی زرد را زیر شالش محکم نگاه داشته بود: "تمام زندگانی ام در زندان سابق. "

" مینا به نرمی سخن می زد، صریح، منظم و مؤدب بود.

او که سؤالات مرا احمقانه می دانست اظهار کرد: " او که سؤالات مرا احمقانه می دانست اظهار کرد: "خودت تفکر می کنی چه حسی داره؟ اینجا زندانه، چه حسی لازم هست داشته باشه؟ زندان زندانه، حتی اگه بهشت باشه."

آغاز به خورده گیری و بدوبیراه گفتن به ریاست جمهور افغانستان کرد: "آ "

"رحمت الله"، قاضی افغان اظهار کرد که خانم گول سردسته آنان بوده هست.

آ

بعد از به دنیا آوردن مینا، حکمش به حبس ابد تخفیف پیدا کرد.

زندان، تمام دنیای دختر یازده ساله

مینا (چپ) و عده ای از کودکان زندان


ناامید و سرخورده، از آن سوی میز چنگ می انداخت و می اظهار کرد: " "

" مینا به آرامی شانه مادرش را لمس کرد تا او را آرام کند. انگشتش را بر لبان او گذاشت و اظهار کرد "ششش".

گول اندکی آرام تر گردید. مینا تاکنون هم کیسه پلاستیکی زرد را در دست داشت.

پرسیدم: "مینا، داخل کیسه چیه؟"

"عکس پدرم".

"عکس پدرم". مینا و مادرش بسیار ملاقاتی ندارند.

یا همانطور که خانم گول اظهار کرد: " یکی از عللی که مینا تاکنون در زندان هست این هست که فردی نمانده تا از او نگهدارى کند، حتی اگر مادرش اذن دهد."

یا همانطور که خانم گول اظهار کرد: "من دشمنان فراوانی دارم.

به فردی اعتماد ندارم که بگذارم مینا را بیرون ببرند. " تصویر ها از رحمت الله بود که مینا او را پدر می نامد: تصویر هایی در تعطیلات یا در کنار مادرش. رحمت الله به کشتن شوهر خانم گول نیز محکوم گردید که یک سرهنگ پلیس بود. هنگامی که او و گول باهم مخفیانه ارتباط داشتند، تصمیم به کشتن سرهنگ می گیرند.

رحمت الله به بچه بازی و سرقت نیز محکوم شده بود و گفته می شود یکی از فرماندهان طالبان بوده هست. اما اطمینان داریم که رحمت الله پدر بیولوژیکی مینا نیست. هنگامی که گول درگیر پرونده کشتن گردید، رحمت الله در زندان بود. هنگامی که گول حامله گردید آنان در زندان ها و شهرهای متفاوتی بودند.

مقام های افغان اظهار می کنند یک افسر ناشناس زندان پدر حقیقی مینا هست. مینا تصویر ها را یکی بعد از دیگری نمایش داد.

اما در گفت وگو با من همه چیز را نفی کرد: " لازم هست مرا اعدام کنند، مینا یک روز گریه می کند و بعد یادش می رود."

اما من اینجا دارم هرروز گریه می کنم.

گول اظهار کرد: "" هنگامی که گول آرام بود یک پیام آسان و دل نشین داشت: مینا سزاوار آزادی هست."

"بشیر احمد بشرات" مدیر موسسه نیمه دولتی حفظ از کودکان اظهار کرد: " گول اظهار کرد: "این را به اشرف غنی بگویید. "

آ " و این کودکان گناهی مرتکب نشده اند."

" آقای بشرات اظهار کرد نگاه داشتن کودکان در زندان برخلاف مقررات افغانستان و مقررات بین المللی هست. در زندان "پل چرخی"

" در افغانستان نزدیک به 30 زندان خانم ها وجود دارد که صدها کودک بهمراه مادرهایشان در آنان اقامت دارند. در زندان "پل چرخی" در کابل اکثر از 41 کودک زیر پنج سال زندگانی می کنند. زندان ننگرهار در قیاس با دیگر زندان های افغانستان نسبتاً کم جمعیت هست و به آن رسیدگی می شود.

هنگامی که از این زندان بازدید کردم، 36 کودک سه روزه تا یازده ساله در آن زندگانی می کردند. مینا بزرگ ترینشان بود. خانم ها و فرزندانشان 10 سلول نسبتاً بزرگ داشتند.

زندان، تمام دنیای دختر یازده ساله

مینا و مادرش 


سلول ها قفل نمی گردیدند، در دستاورد فضا شبیه به زندان نبود. صرفا دروازه های فولادی بزرگ و سیم خاردارهای دورتادور دیوارها آنجا ره مبدل به محیط زندان می کرد. هنگامی که از خوب ترین دوستش "سلما" مینا در خلال اظهارات تندوتیز مادرش ساکت نشسته بود.

مادرش با شنیدن این سخن بر سر یک خبرنگار افغان داد کشید: ""

نام عروسک ها "مرسال" و "شکیلا" " مینا اظهار کرد او و سلما خودشان با تکه پارچه و نخ عروسک ها را می سازند.

اما تحمل تمام این ها برای گول سخت بود: "آ مینا اظهار کرد هر دو دختر می باشند. "

ما حتی یک تلویزیون هم نداریم.

" وقت خدانگهداری مینا محترمانه باهم دست داد و پس از ان با سلما به آن سمت حیاط رفت. اظهار کرد: " خانم گول که آرام شده بود نیز محترمانه دست داد."

منبع: نیویورک تایمز

ترجمه: وب سایت فرادید


سامانه پیامک : 30008830303000پست الکترونیک: info@zakernews.ir